සැටලයිට්

මග බලා සිටිමි මා දැකගන්න නුබේ දෑස
ඒත් නුබ හොර රහසෙ සැගවිලා ආකාසේ
කල් බලා රැක උන්නු සිත රිදෙන මේ යාමේ
තව බලා ඉනු කුමට නුබ ගිහින් දුර ඈත...

(මැදැයි HBO එකේ Expendables බලන්න හිටිය... වලාකුළු නිසා Signal නෑ..)

වැස්ස

අහස මහ වැසි වස්සනා මුත්
මා තෙමන්නේ ඇයිද නොදනිමි
හවස් කල නිවසට දුවන්නට
පෙරම මහ වැසි ඇද හැලුණි අද...

බසය වෙත දුවනා සුනන්ගුව
පමණි මට ගත වූ නිමේශය
එකල වට වරුසාව හමුවේ
අසරණය මා කුඩය නොමැතිව...

කුඩය නැති මුත් නොතෙමි යන්නට
වරම් ඇති අන් කොලු සමූහය
පින් දිදී වැහි දෙවිඳු හමුවේ
තුරුල් වී යයි පෙමින් හෙමිහිට...

නොකර ඊර්ශ්‍යා වෛර උන් හට
තෙමි තෙමී ගොඩ උනෙමි බසයට
අසරණව තෙත බරිත වූ මට
සිතුනි වලිගය නොමැති ගොනු ලෙස...

බලාපොරොත්තුව

එකත් බිංදුවත් අතර හුදකලා උනු තවත් එක විරාමයක..
සිතිවිලි බොහෝම දුර ගියා මටත් නොදැනීම..
අතීතයේ මතක රැළි අතර කිමිදෙන අතරේදී..
පොදි බැදුන දහසකුත් සිතිවිලි මගේ සිත තුල..

බලාපොරොත්තු නමැති මිරුගුව පසුපස්සේ දුව දුවා හති වැටිලා..
ලැබුණු පලයනම් කුමක්දැයි වටහා ගන්න නොහැකිව..
මොහොතක් අතරමංව..
සිටිය විටදී දැනුන මට එයයි අපේ ජීවිතය කියල..

අරමුණු ජයගන්න.. ඉලක්කයක් වෙතට යන්න..
ඉර හදම නොලැබුනත්, වලාකුළු සිපගන්න..
හැකි වේවි මතු දිනක තිබුන හොත් අදිශ්ඨානය..
සමගම "බලාපොරොත්තුව"...

නින්ද නොයන රෑ යාමේ

රාත්‍රිය උදා වී සඳ තරුද පායලා
හාත්පස නිහඬ වී සියොතුන් ද නිදියලා
නිදි නොමැති මගෙ දෑස විඩාවෙන් බරවෙලා
කිම නාවෙ නිදි දෙවුදු මා වෙතට එලඹිලා...

සිත මාගෙ දුර ඈත පියඹනව මට හොරා
දහසකුත් සිතිවිලිත් දුවයනව සිත පුරා
හෙට දිනේ අලුයමින් පිබිදෙන්න මා කරා
එනු මැනවි නිදි දෙවුදු නින්ද ඔබෙ අත දරා...