හිමිදිරිය පාන්දර
මිදුමේ දැවටිලා
නුඹ ඇවිත් ගත වීද
නොදැනීම බොහො වෙලා...
පමා වූ නිසාදෝ
නුඹ බොහොම සැර වෙලා
බොහෝ කෝපෙන් වගේ
රවයි මා දෙස බලා...
පුරා දෙපැයක් තුරා
බසය කොටනා නියා
කෙලෙස මා ඉවසම්ද
නුඹේ ඔය සැර මහා...
ලබන්නට ඔබේ කමා
සවස සෙව්වෙමි මෙමා
නුඹ ගිහින් නොකියාම
ගණදුරක මා තබා...
හෙට දිනේ අළුයමින්
පිබිද මම එනතුරා
ඉදින් මා හිරු කුමරි
හිරු කිරණ නොම යොමා...
No comments:
Post a Comment