සැප බස් රියකි සවසදී මා නැගුනු එය
එනමුදු නොමැත හිඳගන්නට ඉඩ හසර
කොන්දගේ සද්දයට විසි උනි පසුපසට
යුවළකි පසු අසුනෙ පෙම්සුව ලොබ විඳින
යොමවා දෑස වෙනතක මා නොඅලස්ව
යනවිට ඇසේ පෙම්බස් තෙපලන ඔවුන
සුදු මා පණයි නුඹ නොමැතිව බෑ හිඳිනු
තරුණිය කියයි මහ සද්දෙන් හැමවිටම
පෙම්බස් මැද්දේ හෙමිහිට ඇදුනා බසය
සමහරු බැස ගියා තව අය නගිනා අතර
තරුණෙකි හෙමින් ලංවන මා සිටි දෙසට
ඔහු නෙත් යොමයි එබී එබී පසු පස අසුන
යුවළේ සිටිය තරුණය දුටුවා ඒ එන ඔහුව
තරුණිය ගල් ගැසුණි එකවර පැවසුව නිබඳ
නැත දැන් ඇසෙන්නේ හඬ නිහඬය ඔවුන
ආගන්තුකය අසලය දැන් පෙම් යුවළ
මේනම් සොහොයුරාමැයි තරුණිට වැඩිමහළු
සිතුනා මෙමට ඈ සිටි දෙස බැලුවාම
අහෝ අසරණිය යයි මට සිතෙනා විටම
කටහඬ අවදිවිය පැමිණිය ඔහු වෙතින
ඇයි ඔබ කලේ මා හට මේ ලෙස වංචා
මා අත වෙලී ආදරයෙන් උඹ උන්නා
ඊයෙත් ගිහින් රෙදිපිළි ගෙන අප දෙන්නා
ආ බව අමතකද උඹ දැන් මූ අත ගන්නා
තරුණිය හඬයි ඉකි බිඳ බිඳ හඬ නංවා
ඔබ මා මෙලෙස සැක කරනා බව කිසිදා
නැත මා සිතුවේ උඹ චපලයි ඒ හින්දා
තරුණිය කියූවයි බොළඳව සිහි ගන්වා....
